Afscheid, of doorstart?

de Sionsberg

Veel is er al over gezegd en geschreven de afgelopen weken: ziekenhuis De Sionsberg is failliet verklaard. Mijn werkgever voor vele jaren, en meer dan dat. Het kleinste ziekenhuis van Nederland – een titel die door “ons” als eretitel werd gedragen – heeft noodgedwongen haar deuren moeten sluiten.
In mijn blog wil ik niet nog eens alle overtuigingen en mogelijke oorzaken benoemen, dat is al veel – en goed – gedaan. Nee, ik wil jullie meenemen op mijn persoonlijke route door het ziekenhuis.

Familie
Dat is het woord, dat als eerste in mij naar boven komt. Als ik na een zomervakantie voor het eerst in weken weer het terrein op kwam om te werken, voelde het als thuiskomen. De vertrouwde collega’s weer zien en spreken, de laatste nieuwtjes uitwisselen en horen wat er in de tussentijd voor ontwikkelingen waren geweest.
De Sionsberg kon, en kan, als geen andere werkplek, mensen aan zich binden. Als er tijdelijke krachten werden verwelkomt, grapten we: “Pas maar op, de Sionsberg laat je niet los!”. Een soort “hotel California”, maar dan in positieve zin 😉

Saamhorigheid
Die saamhorigheid strekt zich uit tot ver in de regio. Er zijn vele connecties: je werkt er, of familie werkt er, de patiënten zijn je buren, vrienden, gezinsleden, oud-klasgenoten. Daardoor was, en is, er oprechte betrokkenheid en warme zorg. Maar ook andersom, was, en is, er vanuit de regio oprechte betrokkenheid bij het ziekenhuis. Iets dat in deze dagen ook weer heel duidelijk blijkt, geweldig!

Pionieren
Ook dat hoort al jaren bij de Sionsberg: de lijnen kort, de stemming positief, en als het moet standvastig en veerkrachtig. Met ruimte voor ontwikkeling, op allerlei gebied. Juist dat was steeds onze kracht: meebewegen met vraag en aanbod, in een kleine setting en met veelzijdig personeel, dat daardoor flexibel inzetbaar is.
Dat was ook altijd het leuke, van werken in De Sionsberg. Waar je in andere ziekenhuizen twee of meer mensen op een specialistische taak beschikbaar had, was het in Dokkum andersom. Je had als medewerker vaak meerdere ‘petten’ op, omdat het te klein was om voor de specifieke functies allemaal fulltimers in te zetten. Daardoor kreeg je ook een bredere blik, en meer onderlinge verbondenheid. Je had elkaar immers nodig, op allerlei terreinen. Taken werden gekoppeld aan personen, aan persoonlijke talenten. Een constructie die nog weer zorgde voor meer verbondenheid en betrokkenheid.

Nieuwe invloeden
Met de veranderingen in het zorglandschap en de introductie van bezuinigingsrondes en meer en meer conformeren aan de ‘standaard’ kwam dit meer en meer onder druk te staan. Het flexibele werd ingekaderd en de afdelingen kwamen steeds meer op voor ‘hun’ stukje. En daar ging het fout: waar anders mensen elkaar hielpen en over en weer bijsprongen, was dat ineens lastig, vanwege afdelingsbudgetten, roosterplanning en personele kosten…
Alleen in kritieke tijden waren we in staat om dat allemaal weer los te laten, niets verbindt meer dan een gezamenlijke strijd of tegenstander.

Afscheid, of doorstart?
Terugkijkend ben ik blij met al mijn ervaringen, loopbaanstappen en fijne collegiale contacten. Al die belevenissen, gedeelde vreugde en verdriet, die samenhang en gezamenlijke inspanningen voor ‘de Berg’ hebben mij voor een groot deel gevormd.
De Sionsberg, die zit onder mijn huid.

Dat dat voor meer mensen geldt, blijkt ook nu weer. Nu er letterlijk gemorreld wordt aan de deuren, staan medewerkers, specialisten en regio weer als één blok en is het doel duidelijk: handen af van De Sionsberg!
Nergens anders zie je dat zo sterk. Dat heeft het ziekenhuis tot nu toe steeds van de afgrond gered, en ik hoop van harte dat het ook deze keer weer lukt. De Sionsberg, daar ben je mee geholpen!

Laten we leren van het verleden, en bij een doorstart weer teruggaan naar die saamhorigheid en onderlinge hulp en flexibiliteit. Dat is het verband dat ons bij elkaar houdt, en maakt dat we een goed geoliede machine zijn. Pas dan zal de regio ook weer terugkomen, omdat ze voelen dat het weer om hen gaat, en zij nergens anders zo worden benaderd en behandeld als in dit kleinste ziekenhuis van Nederland.

Advertisements