De beste wensen

de beste wensenWe zeggen het de eerste dagen van het jaar meerdere keren: de beste wensen!

Wie wensen we dan het beste? Natuurlijk, vrienden en familie, buren en kennissen.
Maar ook bootvluchtelingen? Asielzoekers? Kinderen die tussen wal en schip raken en daardoor op het verkeerde pad gaan? Mensen die door de crisis / scheiding / ontslag alles zijn verloren en nu zijn aangewezen op de Voedselbank? Eenzame ouderen?
Hebben we ook deze mensen voor ogen, als we iedereen de beste wensen toewensen? Of raakt de spoeling dan te dun? Is er dan niet genoeg voor onszelf? En wat is genoeg? Ieder jaar een nieuwe jas? Of auto? Vijf paar schoenen, of vijftien?

Ik ben altijd vol bewondering als ik lees of zie, hoe mensen zich belangeloos inzetten voor anderen. In het groot, en in het klein. Vrijwilliger bij het Leger des Heils, soep uitdelen. Als arts/verpleger naar Afrika, om ebola te bestrijden. Met een groep jongeren naar derdewereldlanden, om te bouwen aan huizen, opslag, waterputten, scholen. En ook van acties als serious request kan ik wel warmlopen: met vele kleine acties een gigantisch bedrag binnenhalen voor een goed doel. Dat geeft hoop: het kan wel, als we maar ons best doen. Maar tot mijn schaamte ben ik tot nu toe vooral een toeschouwer….

Vandaag hoorde ik op de radio: we zitten zo vaak vol goede bedoelingen en voornemens, maar wat komt er van terecht? Wie (her)kent niet de verzuchtingen: “Ik zou eigenlijk meer moeten bewegen, stoppen met roken, afvallen, een studie gaan volgen, vaker bij mijn ouders langs moeten gaan…”
De kunst is, gewoon te beginnen. Geen excuses gaan zoeken, of bezwaren. Als we het écht willen, gewoon starten. Gaandeweg komen dan de eerste goede gevoelens, die zorgen voor extra stimulans om vol te houden. Niet te lang nadenken, maar doen.

Uit eigen ervaring kan ik dat beamen. Ik ben vorig jaar al voorzichtig begonnen: meer bewegen, een studie, mijn blog. En het is een kwestie van doorzetten, maar het geeft ook zeker voldoening en resultaten.
Maar geen reden tot borstklopperij, er valt nog genoeg te verbeteren; zoals gezegd kan het belangeloos inzetten, helpen en aandacht schenken bij mij best actiever… Gelukkig ligt er weer een heel nieuw jaar voor ons. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Voor iedereen de beste wensen!