Hollen of stilstaan

Ken je dat? Het is in het leven en werken vaak hollen of stilstaan, is mijn ervaring. Neem nou werk: zo ben je werkloos, het volgende moment werk je weer volledig en ga je op een drafje door het leven… Het werk is druk en daarnaast heb je dan nog andere bezigheden en verplichtingen. Ook sociaal werkt het vaak zo, de ene avond kun je wel naar drie afspraken, en dan heb je weer weken niets.

mierenAls ik het druk heb, neem ik me voor om extra te genieten van de vrije momenten. Maar juist dan wil dat vaak niet, omdat je nog druk bent in je hoofd, nadenkt over deadlines of opdrachten, of ineens weet wat je had moeten zeggen in dat ene gesprek… Regelmatig lig ik dan halve nachten te piekeren, of heb ik ineens inspiratie. Tegenwoordig gebruik ik die momenten dan ook maar: direct even schrijven, of bewust opslaan en de volgende ochtend snel die notitie uitwerken.

Maar als het rustig is, en je dus thuis prima die ene kamer zou kunnen behangen, of de tuin eens goed onderhanden nemen, dan heb je geen zin, of stel je het uit. Om vervolgens, als je het weer druk hebt te verzuchten… had ik het toen maar gedaan!

Neem de belastingaangifte. Een jaarlijks terugkerend pijnpunt. Het stelt natuurlijk allang niets meer voor, want alles is al ingevuld, je moet het alleen nog even controleren en je giften verzamelen en invullen. En toch stel ik het ieder jaar weer tot het laatste moment uit, en ik ben niet de enige. De site van de belastingdienst is standaard overbezet zo tegen de laatste inleverdag. Hoe komt dat toch? En waarom is dat een collectieve kwaal? Hebben we daar in voorgaande jaren een allergie tegen opgebouwd, toen het écht nog ingewikkeld en veel werk was? Zit dat nog in ons hoofd, en heeft dat nog jaren nodig om af te bouwen? Of is het een stil protest, omdat anderen ons een deadline opgeven voor iets waar we eigenlijk geen tijd aan willen besteden?

Zelf denk ik, dat het onderdeel is van wie ik ben. Onderhand ken ik mezelf. Uitstelgedrag ontstaat bij vervelende klussen of als ik niet goed weet hoe ik het zal aanvliegen. Aan de andere kant kan ik goed presteren onder druk en ben ik een avondmens. Daardoor kan ik naast de overuren nog prima drie wasjes doen en ’s avonds om half tien nog rustig wat overhemden strijken. Maar o wee, als ik een vrije dag heb… dan slaap ik uit tot half elf, ga rustig aan de koffie met een broodje en moet ik om twee uur nog bedenken wat ik ook al weer zou kunnen of willen doen.

zomerOf er moet al een leuke serie zijn waar ik in zit, of een leuk boek. Of de zon schijnt…. Dan trek ik de tuin in, maar dan wel in een luie stoel. Daar heb ik altijd tijd voor!

Er zijn vast meer mensen zoals mij, maar ach: zolang de periodes van hollen en stilstaan elkaar maar regelmatig afwisselen, komt alles op zijn plek.

Veel plezier!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s