Zeggen wat je denkt?

Al lantegeltjegere tijd is het te merken: de verharding in de samenleving. Waar “we” zo luid verkondigen dat we tolerant, verdraagzaam en een multicultureel land zijn, blijkt dat allerminst in de dagelijkse praktijk. En dan het ongebreidelde populisme! Bah! Plaatsvervangende schaamte krijg ik ervan.

Zeggen wat je denkt?
Het is een hellend vlak waar we ons op bevinden. Heel gemakkelijk zakken we steeds verder af qua menselijkheid en verdraagzaamheid. Nu lijkt klagen sowieso al een tweede natuur te zijn: is het niet over het weer, dan wel over de vakantie, de files, de benzineprijzen of de koffie…
En voor even is dat prima hoor, even stoom afblazen is natuurlijk en onschuldig. Maar laat het daarbij. Draaf niet door, laat je niet meeslepen door loos gebral en ga niet generaliseren. Vooral online schrik ik regelmatig van de haat en woede-uitbarstingen die lukraak het internet op worden gegooid. Zonder enig respect voor wie dan ook. Als er een discussie wordt gestart, lees dan waar het over gaat, wat de kern is van het verhaal en reageer gefundeerd (of niet).

De crisis – ja, daar is ‘ie weer – heeft daar denk ik ook aan meegeholpen, in negatieve zin. Natuurlijk is het niet makkelijk, als je je baan verliest, en vervolgens om je heen ziet dat anderen wel aan het werk zijn. Of een bonus krijgen. Of domweg tegen je zeggen, dat je ‘meer moet uitgeven, om de economie een stimulans te geven’ terwijl jij de eindjes aan elkaar probeert te knopen.

Maar laat de crisis niet ook nog een gat slaan in onze gevoelens en medemenselijkheid.

Time out
Het is tijd voor een ‘time out’, even pas op de plaats en herbezinnen op waar we mee bezig zijn. Niet als een dolle over het veld lopen, maar even de tactiek bespreken. Denk na bij wat je zegt en doet: is dat mijn eigen mening, en is die gebaseerd op eigen ervaringen? Voegt het iets toe? Of roep ik gewoon wat mijn buurman roept? Kijk om je heen, naar je ‘teamgenoten’. Dat kunnen familieleden zijn, vrienden, collega’s, klasgenoten of wat dan ook. Je wilt toch ook niet, dat iemand beschuldigingen over hén de wereld in slingert, zonder enige reden of oorzaak?

Vrede op aarde
Het is de kunst, om niet bij het minste of geringste naar de ander te wijzen, maar bij jezelf te blijven. Probeer naar beste eer en geweten te leven, doe eens iets voor een ander, en besef dat we hier nog steeds in vrede en veiligheid wonen en leven.

verdraagzaamheid 1

Het is bijna kerst, de tijd dat we meestal wat milder worden en iets meer voor de ander over hebben. Laten we proberen, die tijd te gebruiken voor wat zelfreflectie en van daaruit weer met een frisse en onbevooroordeelde blik te wereld in te kijken. Want waar we elkaar echt zién, krijgen we vanzelf (meer) respect en begrip voor elkaar en voor elkaars omstandigheden.

Ik wens ons allemaal veel verdraagzaamheid toe!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s